بابا امروز از خونه ت بیرونم کردنمن بازم برمیگردم اونجاولی اینبار که رفتم همه رو از اونجا بیرون میکنممن تو این دنیا فقط تو رو داشتم حالا که نیستی بود و نبود بقیه فرقی به حالم نمیکنه

بهار که همیشه.به نو شدنو زنده شدن زمین نیست!گاهی به سبزی دلی ستکه از بی محبتی روزگار یخ بسته است،به خندان لبی ست که از ناملایمت دنیا بسته شده است؛به گرفتن دستی ست قسمتِ نامرد زمین گیرش کرده است...کاش

خسته شدم از آدمایی که وقتی باهاشون درد و دل میکنی میگن خدا بزرگه یا شروع میکنن به نصیحتیکیو میخوام پای حرفام بشینه هی من حرف بزنم هی اون گوش بده فقط گوش بده و گوش بدهمن که سبک شدم یه لبخند تحویلم بده و بگه آروم شدی؟؟؟توقع زیادی نیست بخدا...کاش امشب بابا به خوابممیومدکاش حداقل اون میگفت من باید چیکار...

کاش میشد برگردم به چند سال قبل ، یکی از همان شب های عید ، که تمامِ فامیل ، خانه ی مادربزرگم جمع بودیم . برگردم به یکی از آن شب ها که اتاقِ کوچکِ مادربزرگ گنجایشِ شیطنت های کودکانه ی ما را نداشت ، بزرگ

امشب شب چهارشنبه سوریه...بهترین چهارشنبه سوری سالی بود که تو اینجا بودی بابا... همه دور و برم بودید...بابایی امسال تنهام هنوز از خونه بیرون نزدم... دو دلم اصلا برم یا نه...از پنجره تو کوچه رو نگاه کردم شلوغ بودهمسایه ها آتیش روشن کردن و دور هم جمع شدنحوصله ی شلوغیو ندارم...شاید زدم بیرون،شایدم امسال...

روزت مبارک عشقم

آخرین شب "سال" است!و من به اندازه ی تمام دقیقه های این سال دلم برایت تنگ شده است !و ای کاش فردا بیایی و کمی مرا "تحویل" بگیری!و اگر نیایی باز هم سال دیگری شروع میشودو من باز هم همان آدم تنهایی میشومکه سال پیش بودم ...

کاش وقتی که سال تحویل می شودتو را هم به من تحویل دهندتا پایانی باشد برای یک سال تمام بی قراری هایمتا فراموش کنماین سال لعنتی چگونه بر من گذشت و چه به روزگار جوانی ام آوردکاش این هوای زمستانی دلم که بع

ثانیه هایِ آخرِ سال است ...میان دغدغه هایِ رنگارنگتان ،بعد از این نو شدن ها ، تکاندن ها ، دور ریختن ها و شستن ها ؛این ثانیه هایِ آخر را برایِ دلتان خرج کنید ...بتکانید ؛ غبارِ غم و اندوه رابشویید ؛ زنگارِ بغض و کینه رادور بریزید تمامِ انرژی هایِ منفی رابا دلتان تجدیدِ بیعت کنید !باور کنید هیچ نوشدنی...

"تحويل "بگير؛سالى كه نو ميشود و تويى كه از نو نيستى!شبيه تُنگِ پر از آبى كه عيد نشده ماهىِ قرمزش ميميرد!شبيه سبزه اى كه درست شب بيستُ نهم سرما ميزند!سيبى كه كال چيده اند و ...مي دانى؛"نداشتنت "همان بغضى ست كه تا مى خوانند ميشكند!

دوباره عید شدفصل رفت و آمدبا داغ آنکه رفت و نیامد چه کنم؟!

خودت را آماده کن ؛برایِ روزهایی که جز خودت ،کسی را نخواهی داشت .آنقدر قوی باش که اگر بی هوا زیرِ پایت را خالی کردند ، زمین نخوری !به امیدِ هیچ کس نباش ! اینجا کسی حواسش به تو نیست !خودت هوایِ خودت را داشته باش .جایی که آدم ها برایِ منفعتشانهر کاری می کنند ؛همین که زمینت نزنند ، برده ای !

و گاهی عشقیعنی رفتن از کنارِ آدمی کهدوستش داریوقتی که میدانینبودنت به نفع اوست ...!

u200fو ما فراموش میشویم ،مثلِ تمام زمستانهایی که برف نبارید ..

u200fآدمها رو با گذشتشون قضاوت نکنید؛آدمها ، یاد میگیرن ،تغییر میکنن ، یه جا نمی ایستن ،ترقی میکنن همون آدم قبل نیستن ...

آدمها ساعت شنی نیستند که سر وتهشانکنیم دوباره از اول شروع شوند.آدمها گاهی تمام می شوند، مواظب دل آدمها باشیم...

گاهی آنقدر عاشقی، که تمام زندگی ات میشود فکر کردن به کسی که دوستش داری؛ طوری اسیرخیال میشوی که وقتی به خودت می آیی می بینی خیالش از خودش عزیزتر است! آنقدر که لحظه ای نمیتوانی ازیادش غافل شوی لحظه هایی

دل گمراه من چه خواهد کرد با بهاری که میرسد از راه؟؟؟

من غریبترین زن را میشناسم از سپیدهی صبح تا سیاهی شب چندین بار فرو میریزد، ولی حاضر نیست بعضی نبودنها روبا بعضی بودنها پر کند ...!

جا نخواهم زد !دردهایم را در آغوش خواهم کشید ومصمم تر از همیشه ،ادامه خواهم داد ... من به لطفِ دردهایم ،هر روز قوی تر می شوم ،نه جا می زنم ،نه کم می آورم ،می ایستم و ادامه می دهم ...دوام می آورم و موفق می شوم ...